نه خوا ده مکوژێ، نه بۆ خۆم ده مرم
چونکه غه ریبم که س ناگرێ قه درم
ئای مه گری مه گری چاوه گه د جوانه
هه ر چی تۆ ده گری ماڵم وێرانه
ئه ترسم بمرم بیاوان بۆده جێم
بێته سه ر قه برم نزانی من کێم
ئه ترسم بمرم به تاسه ته وه
سه ر نه نه م له لای هه ناسه ته وه
ئای مه گری مه گری چاوه گه د جوانه
هه ر چی تۆ ده گری ماڵم وێرانه
چونکه غه ریبم که س ناگرێ قه درم
ئای مه گری مه گری چاوه گه د جوانه
هه ر چی تۆ ده گری ماڵم وێرانه
ئه ترسم بمرم بیاوان بۆده جێم
بێته سه ر قه برم نزانی من کێم
ئه ترسم بمرم به تاسه ته وه
سه ر نه نه م له لای هه ناسه ته وه
ئای مه گری مه گری چاوه گه د جوانه
هه ر چی تۆ ده گری ماڵم وێرانه
هر گاه که در کوچه پس کوچه های خاطرات خوش گذشته قدم می زنیم، می بینیم که به نوعی در جای جای کوچه خاطره ها صدا و آهنگ "لرنژاد" تبلوری زیبا و ماندگار در اعماق وجودمان دارد.
چه آن زمان که از فراغ یار سفر کرده می خواند"سفر خوش عزیز دلکم . . ."و چه آن زمان که همه را به "جشن و شادی" دعوت می کند و یا زمانی دیگر از "گلبانگ عاشقانه" نغمه سر می دهد و در برهه ای دیگر "گلاریزان" پاییز را شاهدی بر گذشت عمر و زندگی می داند و چه زمانی که از فر و شکوه "کرماشان" زادگاه از جان عزیزترش روایت می کند، و به راستی همه این زیبایی ها در صدای تاثیر گذار و ماندگار این هنرمند محبوب کُرد به خوبی می درخشد.
آری هر بار که ترانه های خاطره انگیز مرحوم استاد حشمت الله لرنژاد را بیاد می آوریم و گوش جان را به شنیدن نوای ملکوتی او می سپاریم گویی این اثر را تاکنون نشنیده ایم و آثار او هر بار بیش از بار قبل برای شنونده جذابیت و ماندگاری و زیبایی دارد.
25 شهریور ماه سال 1374 ،یعنی شانزده سال پیش بود که در کرمانشاه خبر در گذشت حشمت لرنژاد دهان به دهان بین مردم کوچه و محل پخش شد.
در آن زمان خیلی ها باور نمی کردند و آن را شایعه می پنداشتند و ناباورانه به دنبال کسب خبری موثق از سلامتی هنرمند محبوبشان بودند اما گویی خبر درست بود،چرا که صداوسیمای مرکز کرمانشاه در برنامه رادیویی "سلام صبح بخیر" این خبر را رسما اعلام کرد و هنردوستان و علاقمندانش در کرمانشاه و کردستان را در غم از دست دادن هنرمندی خوش صدا فرو برد.
شخصیت هنری حشمت الله لرنژاد به گفته بزرگان این هنر بسیار قابل تحصین بود، به گونه ای که از اخلاقی خوب و شخصیتی متین برخوردار بود و هیچگاه هنرش را به بی هنران نفروخت.
بیشتر شعر ترانه و آهنگ هایش را برادر بزرگترش مرحوم یدالله لرنژاد متخلص به "شیدا کرمانشاهی" می سرود و در واقع می توان گفت که تولد هنری این دو برادر در عرصه موسیقی کُردی موجب خلق آثار ماندگاری شد که تا ابد بر تارک هنر کردستانات به خوبی خواهد درخشید.
آثار و آهنگ های معروفی همچون دلم زندانی درده،مگری،گل ونوشه،بزران،جشن شادی و . . . که اغلب در آرشیو صداوسیمای مرکز کرمانشاه موجود است و بعضا از این رسانه پخش می شود.
اوج شکوفایی هنر هنرمند ارزنده زندیاد حشمت الله لرنژاد در قبل از انقلاب به اواخر دهه چهل برمی گردد.
زمانی که هنرمند بزرگ کُرد استاد مظهر خالقی ریاست رادیو کرمانشاه را بر عهده داشت در واقع زمان ظهور و بروز موسیقی کُردی در سراسر کردستانات محسوب می شود که از این رهگذر هنرمندانی همچون لرنژاد، پیرخدری، سابور، شریفیان ،شهاب جزایری،هاشم ربیعی،،عزیزخانی و خیلی های دیگر وارد عرصه موسیقی شدند و هنر خود را به منصه ظهور رساندند و بسیاری از این هنرمندان به نوعی به تاثیر از صدای استاد خالقی در وادی هنر موسیقی قدم نهادند که خدمات "مظهر خالقی" به موسیقی کُردی در دورانی که ریاست رادیو کرمانشاه را بر عهده داشت از زوایای مختلف قابل تحلیل و بررسی است که سخن گفتن درباره خالقی و نقش تاثیر گذار او در رشد و شکوفایی موسیقی کُردی مجال دیگری را می طلبد.
در همان زمانها بود که مرحوم حشمت الله لرنژاد در عرصه موسیقی کُردی در سراسر شهرها و روستاهای کُردنشین و حتی در کردستان عراق دارای جایگاه هنری در میان مردم هنردوست شد و هر روز صدای او برای مردم کُردنشین غرب ایران از فرستنده رادیو کرمانشاه پخش می گردید و بر تعداد طرفدارانش افزوده می شد.
کارنامه هنری مرحوم لرنژاد در بعد از انقلاب اسلامی نیز بسیار درخشان و قابل تحصین است.
این هنرمند در سال های پس از انقلاب همکاری خود را با صداوسیمای مرکز کرمانشاه ادامه داد و آثار زیبایی همچون جشن شادی، سلسله موی دوست،باز هوای وطن و . . . را اجرا کرد که بارها از صداوسیمای محلی و سراسری پخش شده است.
حشمت الله لرنژاد سوای اجرای آهنگ های کُردی، چندین نوحه با گویش کُردی نیز در صداوسیمای کرمانشاه اجرا کرده که هر ساله در ماه محرم توسط مرکز کرمانشاه پخش می شود،از جمله نوحه زیبا و معروف شیرین شمامه نوبرم، آقا می رو،اکبرم رو،یاعلی بیا امشب و . . .
این هنرمند یکی از مداحان اهل بیت عصمت و طهارات علیهم السلام بود که هر ساله در ماه محرم در یکی از هییات مذهبی در شهرک جوادیه آبادانی و مسکن کرمانشاه و در روز تاسوعا و عاشورای حسینی به نوحه خوانی می پرداخت.
یک سال پس از فوت این هنرمند ارزنده، در یکی از شب های تابستان در منزل پدری در کرمانشاه افتخار میزبانی زنده یاد یدالله لرنژاد – شیدا کرمانشاهی – را داشتم.
آن شب شیدا از مقام هنری برادرش چنین گفت: حشمت سرشار از شور و احساس هنری بود و تقریبا اغلب آهنگ هایی که می خواند از ساخته های خودش بود، یعنی بنده ترانه کُردی می سرودم و مرحوم حشمت هم فلبداهه بر روی آن آهنگی می گذاشت و روز بعد در رادیو کرمانشاه آن را اجرا می کردیم.
مرحوم شیدا از تنظیم کنندگان آثار مرحوم حشمت چنین می گفت: بیشتر تنظیم ها را در قبل از انقلاب در رادیو کرمانشاه استادمجتبی میرزاده،مسعود زنگنه،محمود مراتی و . . . انجام می دادند و با ارکستر رادیو کرمانشاه آن آثار زیبا اجرا و ضبط شد و در بعد از انقلاب هم آثار مرحوم حشمت توسط آقایان بهروز یوسفی، سیاوش نورپور، میرزاده و دیگران تنظیم می شد و تقریبا از آخرین کارهای او همکاری با گروه مشتاق به سرپرستی سیاوش نورپور و گروه شمس به سرپرستی استاد کیخسرو پورناظری بود.
شیدا اشعار زیادی در سوگ برادرش سروده بود که نشان از داغ سنگین مرگ برادر هنرمند بر روح و جان برادر شاعر داشت.
شیدا در سوگ حشمت سروده بود:
حشمت! به خدا غم تو پیرم کرده
کُنج قفسی ز داغ اسیرم کرده
پیغام جگر خراش کوچیدن تو
حتی ز شکوه شعر سیرم کرده
-------------------
حشمت غم مرگت به جگر خواهد ماند
زین داغ به سینه ها اثر خواهد ماند
آن نغمه جانسوز که در نای تو بود
در خاطره اهل هنر خواهد ماند
شیدا دوبیتی زیبای دیگری هم سروده بود که از حال و هوای درونی اش نشات می گرفت:
یک عمر در انتظار بودیم و گذشت
زنجیری زلف یار بودیم و گذشت
تا چشم به هم زدیم طی شد هستی
بازیچه روزگار بودیم و گذشت
تابستان سال 1383 بود که در تهران به منزل استاد شهرام ناظری رفتم و با این هنرمند گفتگویی انجام دادم .
استاد ناظری در پاسخ به سئوالم درباره مرحوم لرنژاد که صدای او را چگونه ارزیابی می کند،گفت: صدای حشمت لرنژاد یک صدای واقعی کُرد بود و من به صدای او علاقه مند بودم.
در همان سال به دیدار استاد زنده یاد مجتبی میرزاده در خیایابان میرداماد تهران رفتم. استاد میرزاده که خود ستونی پرصلابت برای هنر موسیقی ایرانی بود از درگذشت مرحوم لرنژاد بسیار ناراحت بود و می گفت: لرنژاد صدای قوی و رسایی داشت ومن برخی از آهنگ هایش را تنظیم کردم و بسیار متاسم از اینکه این هنرمند خوش صدا زود از بین ما رفتند.
حشمت الله لرنژاد در طول دوران فعالیت هنری اش در حدود دویست آهنگ و اثر زیبای هنری را خلق کرد که با گویش های مختلف کُردی همراه است.
لرنژاد 25 سال به عنوان کارمند متعهد و صدیق در اداره هواشناسی کرمانشاه انجام وظیفه نمود و از همان اداره نیز بازنشسته شد و در سالهای آخر عمرش به تهران کوچ کرد تا شاید بتواند در آن دیار هنر خود را با همراهی بزرگان موسیقی ادامه دهد که حاصل این همکاری کاست "کرماشان"به آهنگسازی استاد کیخسرو پورناظری بود.
اما در سال 74 از تهران مجددا به کرمانشاه بازگشت تا دوباره در کنار هنرمندان شهر و دیارش فعالیت هنری را ادامه دهد که اجل فرصت نداد و در 25 شهرویور ماه همان سال به علت عاضه قلبی در کرمانشاه دارفانی را وداع گفت و در قبرستان مینا آباد کرمانشاه به خاک سپرده شد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
حشمت تو بهار بی خزانی ما را
در این دل داغدیده جانی ما را
در خاطره ها همیشه می مانی تو
چون آیت عشق جاودانی ما را
